Az önce geldim. Kapıyı açıp, on dakikalığına ayrıldığım yalnızlığıma geri döndüm.
Yapabilirdim, ödeyebilirdim ya o sarımsağı yoğurda kavuşturmanın bedelini ya…
Topladım hayattan geri kalan bozuklukları dolabın üst gözünden, kül tablasının içinden. Dikilmeye hazırım manav ablanın karşısına.
İki kere saydım, yanlışlık olmasın. Rezil olmayalım doğru yapmaya çalıştıklarımız karşısında.
Avucumda, soldan sağa tam yedi lira. Bir kere daha saydım, neme lazım.
Evet, yediniz de burda. Az sonra dikilicem manav ablanın karşısına.
Vurucam yalnızlığımı ablanın yüzüne.
“Al” diycem, “senden, borç aldığım yalnızlığım” yedi lira.
Saat 20:37
Orada mı bakalım? Ödenebilir mi sanıyorsun? istediğin zaman.
Şansımı denemek rahatlatır belki. Denerim, elimden geleni yaparım. Elimden gelmeyenle içim rahat, gelmemiş demek ki elimden. Ama önce ödeyeyim şu borcu.
Hızlıca kot pantolonumu geçirdim ayağıma, üstüm önemli değil ama sweat-shirt merakta kalana.
Kamuflaj desenli olan bir süredir çıkarmadığım. Seviyorum ensesi alınmamış saç traşımı gizleyen buff’ı taşıdığı için önden keseli olanlarını. Biraz esince, elini sarmak yerine birbirine de kavuşturabiliyorum ellerimi hem.
Kılık kıyafetim borç ödenesi, sol cebimde yedi liram da var. Hazırım karşısına dikilmeye yalnızlığımın.
Bir gidiyorum ki, kapı duvar. Bekler mi sandın seni manav abla sonsuza kadar.
Abla zamanı vardı, biraz izin verseydin ben herşeyi hazır edene kadar.
Olmadı. Bu akşam da huzur yok.
Bu akşam da yat yatabilirsen olanca yükünle bakalım.
Kolay olmayacak biliyorum abla. Ama ben bu borcun altında kalmam, değil mi ki vurdun yüzüme yalnızlığımı. Bırak ben de yapayım elimden geleni kavuşturmak için yoğurda sarımsağı.
Burdayım yani. Bir yere gitmiyorum. Razıyım yaşamaya, yaşanılacak olanı.
İçimde hep bir fırtına, uzakta gök gürültüsü. Başkalarına gürültü, bana öfkeli sesin.
Huzurluyum.
Günüme de, yazılarıma da eşlik etmesi için yağmur sesleri açıyorum arka planda. Normal hayatta yaşayamadığımı, yaşıyorum burada.
Sen de başladın ya, ben de içiyorum arada. Bugün sigara da eşlik ediyor satırlarıma.
Ölsem ne fark eder, kalsam ne fayda.
Köşeden sola. Ama boş.
Hedef bir sonraki köşe aslında. Boş konuşmaların yardımcı oyuncusu.
Varıyorum, çıkıyorum huzura.
Bir paket uzun sigara.
Allah’tan telefonda.
Gereksiz muhabbetlere girmiyoruz. Elli sekiz lira.
Ne aldım, ne kadarımı verdim bilmiyorum.
Alacağımı aldım, vereceğimi verdim. Döndüm kendi yoluma.
Keşke, her şey bu kadar kolay olsa.
Yanılıyor her şeyin bu kadar kolay olacağını düşünen insan aslında.
İlker meşgul. Kubilay anda. Filiz numarayı değiştirmiş.
Kubilay’a sevindim. En azından, o farklı bir anda.
Aradı da sağolsun.
Belki ben zordayım o anda.
Saat 01:00’a yaklaşıyor artık. Ali abi ile yeni kapattık telefonu. Belli ki dönmeyeceksin. Ama onların bilmediği birşeyler olduğuna inanmak istiyorum hâla.
6. sigarama geldik. Bu fazla. Yarın böyle olmaz.
